من تقریبا روی شن های نرم سفید مرده ام
اینجا همه چیز ساکت است
به استثنای امواج آبی که پاهایم را تا زانو نوازش می کنند
جزر و مد این آب مرا به زندگی باز می گرداند
انگار سالهاست که روی این شن و ماسه داغ خوابیده ام
بالاخره چشمانم را باز می کنم
چشمانم را باز و بسته می کنم تا شاید بینایی خود را بدست آورم
صورت من خیس شده است ... از آسمان باران می بارد ...
چه زیباست کمی بوی تازگی...