سرزمینم را می نگرم با هزاران حسرت

حسرتی که همیشه درونم را می فشارد

و من خجالت کشان از این توهم بی انتها

از این نیرنگ ها از این بی نجات دادن ها دست دست کردن ها

خاک من در حال فنا  و خاکستر شدن است

مردم من تیره گی ها را می پرستند بدون هیچ چشمی

بزرگان در لاک خود هستند و پرستیدن اموالشان بدون هیچ کمکی

اگه طوفان مردمم را ناامید کند کشورم می میرد

خداوندا پیروزی این نبرد را به ما ببخش

آمین

 

 

نوشته شده در 2010/9/22ساعت 11 PM توسط $NaRgE| |