پا بر جا ایستاده ام و تابشش را از فرسنگهای دور حس میکنم

در وجودش باز هم بوسه هایش را نثار میکند و من به لبانم می چسبانم

عاشقانه هایش را از راه دور میگیرم و روی قلب دردمندم فشار میدم

سرم را بالا گرفته ام و شبیه مدیران با تجربه به آسمانش می نگرم

از هدایتش آرامش را دریافت کرده ام و بالهای شکسته ام مداوا شده اند

او بخشیدن را به من آموخت و افکار  مرا از درون به آرامش رساند

حالا من تمام وجود خود را می شناسم و از درون آسوده خاطر شده ام

سبک شده ام - پرواز می کنم - بالا میرم و باز هم اوج میگیرم  ..

زیرا:...

 

من آنها را بخشیده ام

 

 

نوشته شده در 2011/2/7ساعت 2 PM توسط $NaRgE| |