درهای آسمان بسته شده

دلتنگی هایم آواره شده

قلب من افسرده شده

این نگاه های منتظر را قبول نمی کنم

این صداهای غرشناک را نمی پذیرم

این آدم های بی دست و پا را نمی خواهم

درونم فریاد هایی سر می دهد

تا شاید

این بوسه های تلخ را ویران کند

آری همه چیز مرا محاصره کرده اند

اما همواره

در تلاشم تا از این دیار هولناک رهایی یابم