زیر درخت پرباری ایستاده ام و برگ هایش را نظاره می کنم....

 

ناگاه از میان برگ ها خودم را می نگرم که به هر سو خم می شوم 

 نمی توانم این اسارت را تحمل کنم

 

آری آزادی می خواهم با کمک تو..

 

 

نوشته شده در 2010/4/1ساعت 6 PM توسط $NaRgE| |