من از پنجره به بیرون نگاه می کنم
به درختان سرسبز که تا افق قد کشیده اند
آسمان هم امروز بدون هیچ ابری به رنگ لاجوردی نقاشی شده است
خورشید هم از دوردست با تابش گرمش به من سلام میکند
من و طبیعت، دو یار قدیمی که سال هاست همدیگر را گم کرده ایم
من به مشکلاتم با طناب در داخل این خانه بسته شده ام
سعی می کنم طناب ها را با حوصله از دست و پاهایم باز کنم
که باز بار دیگر به هم گره نخورند
ای طبیعت زیبای من، منتظر من باش
این قفس روزی شکسته می شود و من به آغوش تو باز می گردم!