آسمان قلبم هر روز رو به تیره شدن است

 رویاهایم در وجودم رنگ خاکستری می گیرند

 او دیگر طعم بوسه هایم را نمی چشد

سراسر نگاهش از عشق تهی است

اندوهگین و پر غم  در پی پشتوانه ای عظیم

سوخته شدن هایم را تحمل می کنم

امید نزدیکانم را انگار از خود میرانم

و برای او رد پای ایثار و فداکاری می کارم

خزانه ی دلم رو به اتمام است اما او...

دلتنگی های مرا کم رنگ نمی کند

می خواهم بمیرم ولی تپشی مرا زنده می دارد

با چراغ های آسمان خداوندم سخن میگویم

هر شب در کنار پنجره ی یک رنگ اتاقم

و آن ها هم چنان منتظر اشک های جاری من

و درد و دل های دلم  می مانند

گوشه ی قلبم هنوز هم بوی خدا می دهد

و دست هایم هنوز هم بخاطرش بالا می روند

 

دوستت دارم معبود من ...

همچون دیگران تنهایم مگذار...

 

 

 

نوشته شده در 2010/10/21ساعت 9 PM توسط $NaRgE| |